Management & Literatuur

Het is een even grappig als briljant idee: zet alle modellen voor strategische beslissingen op een rijtje en bundel ze in één bandje. Rijp en groen door elkaar: de SWOT-analyse (met de vier vakjes) naast het statusmodel (met de gekruiste assen), of het Pareto Principe (80-20) naast de Long Tail van Chris Anderson. Maar ook onbekendere modellen zoals het Uffe Elbækmodel (ter stimulering van de zelfkennis) naast het Drexler-Sibbet-Teambuildingmodel (zeven fasen weergegeven in bolletjes, met allerlei verbindende pijltjes).

50 succesmodellen is in eerste instantie een fijn bladerboekje, en soms ook een feest van herkenning. Maar het is meer. De modellen zijn thematisch gerangschikt waardoor de vragen ‘hoe verbeter ik mijzelf’, ‘hoe ik mijzelf beter begrijp’, ‘hoe ik anderen beter begrijp’ en ‘hoe ik anderen verbeter’ systematisch aan de orde komen. Een betoog is het niet, maar wel een helder overzicht. Op de een of andere manier weten Krogerus en Tschäppeler een aandoenlijk neutrale toon te handhaven, zelfs wanneer zij in hun beschrijvingen baldadig worden (bijvoorbeeld in de tegenstelling tussen oude adel en nouveau riche).

Krogerus en Tschäppeler hebben de definitie van het model een beetje opgerekt: het concept van de Zwarte Zwaan van Nassim Nicholas Taleb komt ook aan bod. Een kniesoor die daarover valt: net als het model is de Zwarte Zwaan een vereenvoudiging van de werkelijkheid om een complexe situatie of een moeilijk onderwerp beter te leren begrijpen. En dat is eigenlijk precies wat dit boekje ook ambieert: zet vijftig modellen bij elkaar en je kunt de hele wereld verklaren. Was het leven ook maar zo eenvoudig.