Management & Literatuur

Een broedplaats is ‘een groep actieve mensen die gezamenlijk tot creatieve ideeën en oplossingen komen voor een algemeen gevoeld probleem.’ Aldus organisatieadviseur en managementdocent Peter Camp in het begin van zijn nieuwste boek De broedfactor. Voorbeelden zijn de voormalige NDSM-werf in Amsterdam-Noord waar kunstenaars en andere alternatieven tegenwoordig hun gang mogen gaan, of de internationale beweging van 'Andersglobalisten' die zich verzet tegen de negatieve gevolgen van de mondialisering. In zijn boek geeft Camp tal van voorbeelden en hij probeert ook inzicht te geven in wat deze voorbeelden gemeen hebben en wat hen onderscheidt van bijvoorbeeld de negatievere ‘broeiplekken’ of zelfs ‘broeinesten’.

Broedplaatsen zijn namelijk helemaal niet negatief, zoals managers en bestuurders vaak geloven. Het is het mooiste wat er is, vindt Camp, als medewerkers en burgers in beweging komen en gezamenlijk iets voor elkaar willen krijgen. Sterker nog: je zou het moeten stimuleren en faciliteren.

En daar vliegt Camp uit de bocht. Hij besteedt meer dan de helft van zijn boek aan manieren om broedplaatsen te faciliteren en te consolideren. Maar dat is toch de dood in de pot? Een spontaan georganiseerd buurtfeestje is leuk, maar die lol gaat er snel vanaf als de gemeente zich ermee gaat bemoeien. Dan laten die ooit eens zo enthousiaste burgers het initiatief met liefde uit hun handen vallen en zeggen ze tegen de ambtenaren: oké, doen jullie het dan maar. En daar gaat je initiatief van onderaf.

Dus lezer: koop dit boek, maar stop met lezen op pagina vijftig! Dan blijft de spontaniteit van de broedplaats in elk geval intact.