We kregen een geanimeerd gesprek over onze meest recente wervingstrajecten en bespraken de cruciale afhankelijkheid van het talent om zich aan te kunnen passen aan de nieuwe omgeving. Daarna stonden we enige tijd stil bij het feit dat passie en leervermogen van een kandidaat eigenlijk belangrijker blijken dan ervaring. We constateerden dat dit desalniettemin in 2009 een alom te bespeuren valkuil blijft.

Opmerkelijk genoeg blijkt namelijk dat er ook tegenwoordig vooral gekeken wordt of een kandidaat een bepaald kunstje goed beheerst. Los van het feit dat grote talenten doorgaans een gloeiende hekel hebben aan sleur en routine, zegt het niets over het vermogen van de kandidaat om adequaat te handelen als iets net even buiten de scope van het reeds vertoonde kunstje valt. In een wereld die als enige zekerheid heeft dat vanaf morgen alles anders zal zijn, is dat laatste een gemengde zegening.

Hoe anders is dat bij een gemotiveerde kandidaat met een groot leervermogen. Wie makkelijk leert en ook nog eens gepassioneerd in het verhaal zit, kan zich bijna elke materie snel eigen maken en zal, ‘getriggerd’ door de nieuwe uitdaging, vaak mensen overtreffen die in termen van ervaring een grote voorsprong hebben.

Een van de mensen die zich bij zijn aantreden bewust bezig hield met het werven van de juiste mensen, was voormalig Visa Card topman Dee Hock. Toen hij destijds aantrad bij deze Amerikaanse creditcard-firma besloot hij direct om de personeelsportefeuille onder zijn hoede te nemen. Voor Hock impliceerde dit onder andere dat de HR-afdeling voortaan rechtstreeks aan hem zou rapporteren en dat hij zich actief bemoeide met ‘succession planning’. Daarnaast dacht hij kritisch na over de belangrijkste criteria bij het werven van zijn senior management en directieposities.

Na verschillende sessies met HR-managers, psychologen en andere adviseurs had Hock zijn lijstje klaar. Verrassend genoeg stonden branche-ervaring en kennis niet bovenaan maar onderaan de lijst. Hier volgen zijn simpele, maar rake aanbevelingen: ‘Werf en promoveer allereerst op basis van integriteit. Ten tweede op basis van motivatie. Ten derde op (leer)vermogen. Ten vierde op begrip. Ten vijfde op kennis. En pas daarna op ervaring! Zonder leervermogen is begrip beperkt. Zonder begrip is kennis betekenisloos. En zonder kennis ten slotte is ervaring zo goed als blind.’